دیروز مراسم تدفین برگزار شد . با شکوه عجیبی که خودش می خواست. خیلی از بچه ها از راه دور و نزدیک اومده بودند. روز عجیبی بود.

همه چیز مثل یه اتفاق ساده شروع شد و دیروز بعد از شش ماه و اندی با یک کابوس تموم شد.

فرامرز یه اتفاق تکرار نشدنیه توی زندگی خیلی از ما . چه به عنوان یه دوست دانشگاهی چه یک همکار چه یک هم خدمت سربازی چه یک دوست صمیمی فابریک و چه یک آشنای دور.

حس متفاوتی از صداقت و در عین حال صمیمیت رو با فرامرز می شد تجربه کرد.

برای من که فرامرز اولین و صمیمی ترین دوست روزهای دانشگاه و  بعدش عمیق ترین دوست همه دوران های زندگیم بود  خیلی سخته که بتونم به عنوان یه ناظر درباره ش حرف بزنم. لحظه لحظه خاطره های مشترک مون رو این روزها مرور می کنم. مبهوت و سنگینم.

امروز و فردا ( شنبه و یکشنبه ) مراسم دارند در مسجد قبا -بلوار خیام مشهد

مراسم هفت هم جمعه سرمزار برگزار میشه

دوستان در تدارکند تا مراسمی توی مسجد دانشگاه برگزار کنند در هفته آینده ...